Waterhoens élégance

Wat is in staat om mijn dag goed te maken? De aanblik van twee waterhoentjes aan de Lijnbaansgracht, die hun gebruikelijke schichtigheid overboord hebben gegooid en onverstoorbaar eetbare waar driftig van de grond wegpikken, zonder acht op mij te slaan zodat ik ongestoord kan genieten van hun aanwezigheid.

Stel je voor dat Onze Lieve Heer zou zeggen: 'Aart, ik moet tot mijn spijt alle vogels wegdoen, maar één soort mag blijven en jij mag het zeggen welke', dan zit het er dik in dat ik uitroep 'De waterhoentjes'. (Andere gevederde vrienden
mogen het mij vergeven.)

Het is vanwege hun élégance.
Wie ter wereld heeft zo verfijnde voetjes? Wie beweegt zich daarop zo behoedzaam voort? Wie combineert zo perfect de kleuren wit en rood tegen de donkere achtergrond en het groen van de poten? Wie draagt zo voornaam zijn witte zijstreep als een teken van hoge rang binnen het universum? Wie geeft zo delicaat door wijkend gedrag te kennen: let maar niet op mij?
Wat zeg ik: élégance? Het is distinctie.