Frumence Biche in burger

Hoe kan een mens Frumence Biche heten. Een 'biche' is een hinde, een hertje, en toch ook een beminnenswaardig meisje. En dan 'Frumence', als een woord dat een kruising biedt tussen vrucht en zaad. Fruit + semence.

En dan bevriend zijn met Henri Rousseau, de geniale schilder, die tweemaal je portret maakt, eenmaal eenvoudigweg als burger (alleen het hoofd, ernstig) en eenmaal van top tot teen in uniform, want Frumence was een tijdlang militair, alvorens politieman te worden. In zijn tijd was daar een mooi woord voor: 'gardien de la paix'.

Het afgebeelde portret van Frumence in burger heb ik zien hangen in een van de sympathiekste musea die ik in mijn leven bezocht heb: het Musée d'Art Naïf in Nice. Naïeve schilders: ze komen op hun unieke, onbevangen manier direct je hart binnen.

Het portret intrigeerde me. Het had iets bijzonders waar ik geen verklaring voor vinden kon. En dan die eigenaardige naam van de geportretteerde. En de toevoeging achter die naam: Frumence Biche en civil. Waarom stond dat 'en civil' erbij?

Ik ontdekte dat er een boek was over de relatie tussen Henri Rousseau en Frumence Biche, geschreven door Henry Certigny. Gelezen. En wat bleek? Zij waren medeminnaars. Henri was verliefd op Marie Foucher. Frumence ook. Marie verkoos te trouwen met Frumence. Certigny heeft er een verklaring voor. Frumence was lang, één meter tweeëntachtig. Rousseau was een stuk kleiner.
Hoe dat ook zij, Marie trouwde met Frumence in 1891. Bij die gelegenheid kreeg het paar het portret van Frumence en civil.
Generositeit van de maker.

Cadeau of bestelling? In ieder geval grootmoedig. Rousseau zou een jaar later zijn goede hart nog een keer laten zien.