Merci Prévert

Voor iemand die in de veertiger jaren, meteen na het eind van de Tweede Wereldoorlog, op het idee kwam om Frans te gaan studeren, was het een zegen dat de gedichten van Jacques Prévert bestonden. Merci Prévert.

Poëzie die je kon begrijpen en waar je hart ja tegen zei.

Neem het volgende gedicht:

QUARTIER LIBRE

J'ai mis mon képi dans la cage
et je suis sorti avec l'oiseau sur la tête
Alors
on ne salue plus
a demandé le commandant
Non
on ne salue plus
a répondu l'oiseau
Ah bon
excusez-moi je croyais qu'on saluait
a dit le commandant
Vous êtes tout excusé tout le monde peut se tromper
a dit l'oiseau

Dit is zo'n eenvoudig Frans, dat een vertaling eigenlijk niet nodig is.

Ik maak er toch maar een een, want er schijnen tegenwoordig toch hier en daar Nederlanders te bestaan die het Frans niet machtig zijn. Je moet je bij realiteiten weten neer te leggen, n'est-ce pas?

MILITAIRE FLAUWEKUL AFGESCHAFT

M'n baret stopte ik in de kooi
zette de vogel op m'n kop en ging naar buiten
Hé zeg
vroeg de majoor wordt er niet meer gegroet
Nee
er wordt niet meer gegroet
zei de vogel terug
O sorry
neem me niet kwalijk ik dacht dat het moest
zei de majoor
Geeft niet iedereen kan zich vergissen
zei de vogel