Van klote naar kut

In tegenstelling tot voorafgaande jaren heeft de Amsterdamse amateurvoetbalclub Türkiyemspor ditmaal een treurigstemmend seizoen achter de rug, al was het alleen al om de moord die recentelijk gepleegd is op de oprichter en oud-voorzitter van de tot dusver meestal succesvolle club. Voor een tv-camera werd aan een stervoetballer van de club gevraagd hoe hij de afgelopen periode wilde kwalificeren. Antwoord: Klote. Ook kwam de vraag naar zijn verwachting voor de toekomst. Antwoord: Kut.

Zulk taalgebruik charmeert mij niet. Ik zou het graag wat eleganter horen. Wie de dingen zo formuleert draagt niet bij tot verfraaiing van de linguistische zeden binnen onze samenleving, maar wel tot verloedering. Die woorden doen me denken aan het zwerfvuil dat op winderige dagen door de straat waait, aan de naar buiten gesmeten plastic vuilniszak die tussen bloesem in de bomen hangt.

Toch ben ik geen purist. Absoluut niet. Als ik de dertienjarige Nina, die over een goede woordenschat beschikt en haar vocabularium gebruikt voor het schrijven van veelbelovende verhaalteksten en poëzie (zie www.nymfaeum.nl), hoor zeggen dat ze iets 'vetcool' vindt, dan moet ik, oude man, lachen om de onvoorziene import van linguistische nieuwigheden in onze toch al zo rijke Nederlandse taal. Springlevend, die taal. Juist die import bewijst het.

Wat niet wegneemt dat ik weerzin voel wanneer de grofheid zich gecombineerd voordoet met taalarmoede. De Nederlandse taal moeten we behandelen als een geliefde. We moeten haar overladen met bewondering en liefkozingen. Af en toe een plaagpor, een klap op de bil, oké. Edoch, alleen maar van dattem en verder niets, het is zonde.

Het zal wel beter gaan met Türkiyemspor, volgend seizoen. Ze krijgen een nieuwe trainer, die een nieuwe impuls gaat geven. Veel succes, zou ik zeggen. En misschien ook wat aandacht voor het taalgebruik?