De ooievaar van Lutjewinkel
Lange tijd werden in het dorp Tuitjenhorn de baby'tjes niet uit een moeder geboren. Tot voor kort werden ze daar nog door de ooievaar gebracht, ook toen overal in de beschaafde wereld de baby'tjes al gewoon uit een moeder kwamen.
Vroeger wisten de mensen niet waar de ooievaar woonde die de baby'tjes bracht. Maar tegenwoordig wonen er wat minder ooievaars in Nederland. Het is voor de vogelonderzoekers nu gemakkelijk om te weten dat je met die ene speciale ooievaar te maken hebt. De ooievaar van de baby'tjes is trouwens goed te herkennen aan zijn zwaar geschapen snavel.
Hij woont in Lutjewinkel. Dat ligt tien kilometer ten westen van Tuitjenhorn.
Waarom de ooievaar alleen nog maar baby'tjes bracht in Tuitjenhorn wist niemand. De ooievaar zelf wist het ook niet. Het is hem gevraagd in een televisie-interview. De ooievaar zweeg wel zes minuten, na die vraag - in de tussentijd hebben ze maar een leuk reclamespotje vertoond, want het men vond het saai, een zwijgende ooievaar.
Toen hij weer op het scherm te zien was, krabde de ooievaar zich op het hoofd met zijn linkerpoot. Daarna sloeg hij zich met de rechterpoot op zijn blanke borst en sprak deze woorden: 'Ik mag hier stekeblind worden als ik het weet. Ik weet het niet. Nee echt, ik weet het niet. Verdomd niet.' Aan zijn manier van praten kon je merken dat de ooievaar behoorlijk was ingeburgerd in Nederland.
De ooievaar vervoerde het baby'tje altijd in een theedoek. Wanneer ik hem in de lucht voorbij zag wieken met die theedoek, hield ik altijd mijn hart vast. 'Op een dag verliest hij er eentje,' dacht ik dan. En ja hoor, op een dag is het gebeurd. Niemand heeft het gezien. Maar de ooievaar moest wel heel beteuterd aankloppen bij de meneer en mevrouw die het baby'tje hadden besteld.
Hij had de lege theedoek nog in zijn bek, de ooievaar. 'Ik heb haar verloren' zei hij. 'Haar?' 'Ja, het was een meisje.' 'Was? Was? Waarom zeg je was? Je gaat haar maar mooi zoeken. Er is voor betaald.' Dat klopte, want voor een baby'tje moest je ten tijde van de ooievaar vooruit betalen.
De ooievaar dacht dat het ergens tussen Zijdewind en Dirkshorn moest zijn gebeurd. Zeker was het niet. Het kon ook ergens in de buurt van Kerkbuurt of Kalverdijk zijn.
Ga er maar aan staan. Het was een speld in een hooiberg.
Hij heeft nog wel een uurlang speurend rondgevlogen en werd toen zo treurig dat hij naar Marokko is gevlogen en zich in Tuitjenhorn niet meer heeft laten zien.