Pap voor de miereneter

Een dagje naar Artis, met dochter Anouk en haar dochters, Myrthe(8) en Esther(6), plus de klasgenoot van Esther: Phaedra(6).

Feest voor Opa dus. Suikerspin en patat, plus al die fantastische beesten.

Om half twaalf het voeren van de zeeleeuwen door een oppasser die er een ongeëvenaarde show van maakt. Hij houdt zijn dieren visjes voor opdat ze hun vinnen naar links of rechts wuiven. Werpt visjes zó dat ze die elegant nazwemmen of opvangen Ze glijden tussen zijn benen door. Ze slaken kreten, gaan bij hem op schoot zitten. Ze drukken hem aan hun grote gladde lijven. Allemaal liefde. In het voorbijgaan profiteren meeuwen en reigers mee van een enkele genereuze vis-worp.

Na aflopen mogen we iets vragen. 'Hoe oud is die dikke?' vroeg ik, doelend op een reuzenzeeleeuw die zijn weldoener in een bijna dodelijke vriendschapsomhelzing nam. 'Hij is groot' corrigeerde de showmaster mij. Onuitgesproken gaf hij te kennen dat ik zijn vriend niet dik diende te noemen. Tien jaar. Jong nog voor een zeeleeuw.

Daarna in versnelde pas naar het voeren van de grote miereneter, om twaalf uur. De miereneter is van fraaie design, die toch ook een beetje op de lachspieren werkt. Het was een jong vrouwtje, vertelde de oppasser, van wie ik beter dan bij het dier constateren kon dat hezelfde voor haar gold.

Ik had gehoopt dat die miereneter mieren eten zou, maar ze kreeg pap. Pap gemaakt in een mixer, van honing, kwark, hondenbrokken, druiven,kiwi's, vlees, gekookte erwten, gedroogde garnalen, bananen en granen. Waarom geen mieren? Omdat ze er dan per persoon een kleine 40.000 nodig hebben. Dat is te gek.

Er was ook een mannetjes-miereneter, die te lui was om zich te verplaatsen en die we bijgevolg niet te zien kregen. De oppasster vertelde dat men hoopte op nageslacht, maar dat het nog niet boterde tussen de twee; het meisje was jong en moest misschien nog wat wennen aan de mannelijke approach.

We zagen nog heel veel interessants en hadden ook gelegenheid om aan elkaar van alles te vertellen. Mij werd gevraagd wat mijn lievelingskleur is. Rood dus. Van Myrthe is het geel. Esther: blauw. Phaedra: roze. Anouk: groen.

Thuis viel mijn oog op de kleuren van mijn weblog-logo. Ontdekking! Al die lievelingskleuren zijn vertegenwoordigd, en geen enkele andere. Ik ben geneigd daar een teken in te zien.