William James' wijsheid

We mogen Peirce beschouwen als de vader van het filosofisch pragmatisme. Hij heeft zelf dat substantief wel gebruikt, hoewel hij af en toe ook van pragmaticisme sprak om een onderscheid te maken met het alledaagse concept en ook wel omdat hij voor de donder niet terugschrok voor onaantrekkelijk ogende nieuwe woorden. Maar William James (1842-1910) is als pragmatist aanzienlijk bekender geworden.

Het is geen usurpatie van James zelf geweest. Hij was bescheiden genoeg. We mogen aannemen dat hij, behalve een groot geleerde, een goed mens was. Zijn collega-denker Peirce is hij tot steun geweest op moeilijke momenten in diens leven. James heeft zich verdiept in Peirce's ideeën en heeft zich over zijn bevindingen als volgt uitgelaten:

'They are exceedingly bold, subtle and incomprehensible and I can't say that his vocal elucidations help me a great deal to their understanding but they nevertheless interest me strangely.'

Stoutmoedig, subtiel en onbegrijpelijk. Tja, ik zou bijna willen aanbevelen dat, wanneer je al te nieuwe ideeën mocht hebben, je ze maar beter voor je kunt houden. Waarom? Omdat je niet van al je naasten een goedaardigheid als van William James verwachten mag.