Onze geiten

Ik houd het niet bij: hoeveel geiten zijn er ondertussen geruimd? Van de geitenberichtgeving heb ik ondertussen twee dingen overgehouden. Dat een bisschop een mis heeft opgedragen als sympathiebetuiging voor de geitenhouders. En dat er zwangere geiten geruimd zijn.

Ik kom er op, omdat ik blader in een oud dagboek. In augustus 1987 wandelde ik in Engeland. In een dorpje niet ver van York was ik er bij toen dieren werden geveild. Ik leefde met de aanwezige geiten erg mee. Het zijn geinige dieren, die je een tikkie uitdagend aankijken. Ze hebben iets van de Amsterdamse straatjongens die ik in mijn jonge jaren gekend heb. Ik was er zelf ook eentje.

Die daar in Yorkshire waren voorbestemd om naar de slachtbank te gaan, aan hun geblaat kon je horen hoe ze daar over dachten. Klagelijker nog klinkt het geluid van de schapen.

Ik maakte een paar tekeningen en schreef er bij: 'De vreedzame wordt naar het slachthuis gebracht'.

Dat het slachten wordt aangegeven met het woord 'ruimen', het is een verbale schaamlap. Verachtelijk.