Onder de boom

De gemeente doet veel goeds. Nu hadden ze weer een houten bank geplaatst tegen de oude boom. Als er geen vrouwen op zaten, ging er wel eens een man op zitten, onder het gebladerte. Meneer Viagra deed het wel eens.

Hij kon, ook daar, zo genoeglijk aan zijn zuurstok likken, meneer Viagra. Hij hield graag zijn likritme laag. Hij wist, uit ervaring, dan deed je er lang over, over het genieten.

Het liefst zat meneer Viagra daar alleen, want dan liet hij zijn gedachten dwalen. Lang dwalen deden ze nooit, want ze kwamen altijd uit bij mevrouw Geneugt. Gedachten waren het eigenlijk niet, meer vage dromen.

Toen Suus Knoep op een dag naast hem kwam zitten, had meneer Viagra eerst de aanvechting om net te doen alsof hij diens aanwezigheid in het geheel niet opmerkte. Maar daar kwam niets van terecht. Suus zuchtte namelijk bij herhaling smartelijk. Hij was overweldigend aanwezig. Bovendien is meneer Viagra nog van de generatie die opvoeding genoten heeft, zodat hij het niet achterwege kon laten om beleefd de zuurstok even uit de mond te nemen en goedemorgen te wensen. Aldus doende boog hij zelfs nauw merkbaar zijn hoofd en legde hij een welwillende uitdrukking op zijn gezicht.

Dat zijn rituelen vol gevoelsbetekenis, die niet zo erg meer in zwang zijn en waar we zuinig op moeten zijn. Mensen als meneer Viagra moeten dus in ere worden gehouden, ook al heeft hij zijn eigenaardigheden.

Suus zuchtte en begon: 'Daar zit ik nou.' Meneer Viagra vreesde het ergste. En terecht. Want na deze inleiding was er geen houden meer aan. 'Een zeeman', zei Suus. Met zo'n intonatie dat je meteen begrijpen kon dat hij het over zichzelf had. En dat het heel zielig was voor een zeeman om op een bank bij een boom te moeten zitten, in plaats van omringd te zijn door het zilte nat.

Over huizenhoge golven sprak Suus, over springvloed, draaikolken en uiteindelijk ook over zijn hondje dat aan boord overleden was en een eerlijk zeemansgraf had gekregen. 'Met één twee drie in Godsnaam...'

Dat was voor meneer Viagra het moment om overeind te komen. Zijn zuurstok was al in vergevorderde staat van op. Hij wilde nog wel doorlikken, maar het vasthouden maakte nu zijn hand wel erg kleverig.

'Ik geloof dat ik daar mevrouw Geneugt zie. Ik moet haar nodig even hebben. Iets vragen, bedoel ik. Dag meneer Knoep.' Meneer Viagra hield het graag een beetje formeel met Suus.

Hij beende weg nog voor Suus zich realiseerde dat het gesprek een einde had genomen. 'Wat een kapsones', mompelde Suus, maar gelukkig kon meneer Viagra dat niet meer horen.