Smartlappenkoor

Ze stonden er weer, de zangers van het Amsterdamse Smartlappenkoor. Gisteren, zondag 14 juni 2009, in de Vinkenstraat, tussen de Brouwersgracht en de Haarlemmerstraat. Een klein pleintje, een soort uitsparing tussen de huizen. Tussen majesteitelijke berken, die wel tot de hemel lijken te reiken.

Wat mij betreft zongen ze weer de sterren van de hemel. Vooral omdat ze hart en ziel d'r in leggen. Meewiegen op het walsritme. En met mimiek het gevoel overbrengen. Evergreens die ons hart beroeren. 'O mooie Westertoren'. 'Geef mij maar Amsterdam'. Ik kan daarbij mijn tranen bijna niet inhouden. Ook al omdat het laatstgenoemde lied een herinnering bovenbrengt, aan een terugtocht uit Zuid-Frankrijk met mijn inmiddels overleden vriend Hans Nahuys, de schilder. Hij bestuurde met vaste hand de scooter waar ik achterop zat. Tussen Antwerpen en Amsterdam overmande ons het verlangen naar onze dames thuis. Felle regen sloeg ons in het gezicht, een uur lang. We reden in een dolzinnige vaart. En heel de weg, om de moed er in te houden zong ik 'Geef mij maar Amsterdam, dat is mooier dan Parijs'.

'Mijn mokums paradijs'. Dat kon ik in de Vinkenstraat ook wel denken.

Ik kreeg ook een diepe gedachte. Bij het lied dat mijn favoriet onder de smartlappen is, ik weet niet waarom. De smokkelaar. Met dat onverwisselbare refrein.

Hij was een smokkelaar
Die diep in de nacht
Steeds weer z'n smokkelwaar
De grens over bracht
Klein was 't smokkelloon
En groot 't gevaar
Zo is het leven van een smokkelaar

Die diepe gedachte? Die was gewijd aan de tijd, vlak na de oorlog, toen de grens tussen België en Nederland nog streng bewaakt werd. Er werd boter en chocola gesmokkeld! Er vielen zelfs wel eens schoten uit geweren van grenswachten. Europa, de welvaart, de gelijkschakeling, dat alles heeft daar een einde aan gemaakt. De grenzen lijken wel opgeheven. Weg smokkelaarstragiek.

Nu hebben we nog de illegale import van cocaïne. Het zal niet eenvoudig zijn om daar een aannemelijke smartlap over te maken, die ons een traan kan ontlokken. Sic transit gloria mundi.

Maar wat een stad, Amsterdam... Waar zo'n optreden als van het Smartlappenkoor te beleven valt. Ik kijk uit naar volgend jaar, wanneer ze weer te horen zullen zijn, bij ons in de Jordaan, hoop ik.

Op de afbeelding toont ze hoe vorig jaar stonden op het Hendrik Jonkerplein - Gouden Reaal. Dit jaar waren ze allemààl gekleed in de Amsterdamse kleuren, rood-zwart.