natuur

De beeldend-kunstenares Ada de Koning, die aan de Amsterdamse Prinsengracht op nr.534 haar galerie heeft, zag vanuit haar woning aan de Amstel een regenboog nederdalende aan de overzijde van de rivier die aan de hoofdstad des lands zijn naam heeft geschonken. Ze trok haar toestel en maakte er prachtfoto's van.

Wat je met een pompoen kunt doen? Soep van maken. Ik weet het uit ervaring. Er wordt me zeer geregeld pompoensoep voorgezet, speciaal zó bereid dat ik er telkens nog meer van geniet. Pompoensoep, mmm. Maar in de trein in België vond ik een nagelaten krant, een Metro. En wat las ik?

Vraag me niet door welk toeval, maar vandaag kwam me deze foto onder ogen. We zien een deskundig ingepakte kip die kordaat wordt voortgedragen. Waarheen? Naar de kraterrand van de vulkaan Bromo in het oosten van Java. Je kunt daar komen door vanuit Soerabaja zuidwaarts te gaan.

Pepijn was bezig met werkzaamheden in de tuin. Ik naderde voor begeleidend entertainment, lichte conversatie. 'Leuk hè, af en toe die vogeltjes...' Hij antwoordde: 'Ja, ik zag net nog een mus.' Ik corrigeerde. 'Dat kan niet. Want mussen zijn er niet meer in Amsterdam.'

Een verrassing in de achtertuin: een eendenpaar is bij ons neergedaald. Tussen het lage groen van de geraniums staan ze lang onbeweeglijk. Net zo verbaasd over die rare plek als wij zijn over hun aanwezigheid. Zangvogels, oké.
Maar eenden...

April is nog maar net begonnen en wat is er al niet allemaal gebeurd. Op 1 april is, vanwege het humor-aspect op speciaal aandringen van mijn mederedacteur Pepijn de elfde aflevering van Piperade gereed gekomen. Op 2 april scheen de zon en daarmee in de tuin de dagpauwoog.

Begin maart. De spreeuwen vormen hun wolken. Ze maken als collectief fantastisch bewegende kunstwerken in de lucht. Boven Utrecht waargenomen, gefilmd, zodat je op internet kunt genieten van dat wonderlijke gebeuren.

Nu het winter is en buiten onprettig koud, zijn er toch ook voordelen, zelfs in de stad binnen de grachtengordel.
Er hangt wat zaad-en-pinda-voedsel aan takken in de tuin en ja, daar zijn ze al de meesjes. De koolmezen met z'n tweeën en de pimpelmees in z'n eentje.

O Canada, glorious and free... Eerste regel van het refrein in het Canadese volkslied. Ik kan het nog zingen, die eerste regel, en de wijs volgen van wat daarna komt. Een mooie melodie. En als ik een ahorn-blad vind, zoals gisteren op de Ceintuurbaan, dan welt die melodie in me op, want de ahorn staat, rood, in de Canadese vlag.

De Diamantbuurt in Amsterdam heeft een slechte reputatie. Daarom wil ik er graag iets goeds over zeggen. Op het moment dat ik dit schrijf, eind oktober, kan de Diamantstraat, zonder overdrijving gezegd, als een van de mooiste plekken op aarde worden beschouwd. Het komt door de quercus rubra.