kunst

Op 21 juni 1891 gingen de Parijse bakkers in staking. De overheid stuurde de 'gardiens de la paix' er op af met hun blanke sabel. Frumence Biche was erbij. Een van stakers stompte hem zo keihard in zijn rug dat hij het bed moest houden.

Vandaag, 26 juni 2008, in de Metro een berichtje onder de titel "Obama's iPod getuigt van een uitgelezen smaak". Altijd meegenomen, als hij president wordt. Maar wat me trof: in een interview heeft Obama opgebiecht dat in de jaren 70 Stevie Wonder zijn grote held was.

Het was in 1984. Ik woonde toen tijdelijk in het witte huis dat Theo van Doesburg voor zichzelf gebouwd had in Meudon. Ik ging die dag uit wandelen. Zonder duidelijk doel.

Ooit kocht ik een Japanse vogel-prent in Nijmegen, waar de galerie Huys den Esch, met standplaats Dodewaard, een aantal van dat soort prenten exposeerde. Weshalve ik de aankondiging ontving van een komende tentoonstelling van dezelfde galerie met gelijksoortige prenten. Nu in Dodewaard zelf. De opening zal op 30 maart 2008 plaats vinden.

Schaamte om verloochening. Ik denk dat daarom Petrus zo verschrikkelijk huilen moet wanneer hij wegloopt uit het paleis van de hogepriester. Hij heeft de haan horen kraaien en gezien dat de in de boeien geslagen Jezus zich naar hem omdraait en hem aankijkt.

In het Bijbels Museum aan de Herengracht in Amsterdam is een expositie ingericht die, verkleind nagebouwd, de kapel laat zien die de devote familie Scrovegni heeft laten bouwen in Padua, in Italië. Dat was nu zo'n zeven eeuwen geleden, even na 1300. In de middeleeuwen dus.

In mijn geestdrift over de Giotto-tentoonstelling in het Bijbels Museum te Amsterdam (tot 2 maart 2008), kan ik niet nalaten om de Kerst-voorstelling, waarvan ik een detail weergaf om de blik wisseling van Maria en Jezus te signaleren, en vooral de adorerende oogopslag van de os, ook het geheel te tonen, met de herdertjes.

Er zijn films die je in je leven meer dan één keer zien moet. Soms voor de verrukking van de herkenning. Soms voor de nieuwe ontdekkingen. Bij het weerzien met de film Casablanca ontdekte ik de waarheid van dat laatste, hoe belangrijk nieuwe ontdekkingen kunnen zijn.

Bemind worden, het is veel. Maar geloof me: beminnen is meer. En het meest? Het kunnen vertellen dat je bemint. Bemind worden: de stellende trap. Beminnen: de vergrotende trap. Het uitspreken van de passie, dat is de overtreffende trap. Simon Schama heeft me van deze waarheid weer eens overtuigd met zijn tv-serie 'The power of art'. Gezien op België 2 (Canvas).

Ravel componeerde de Bolero in 1928. Ik kan die muzikale lofzang op de kracht van herhaling en lichte variatie niet horen zonder me een beminde collega voor de geest te halen, Agnes Loman. We waren gekomen voor haar begrafenis. Aan het slot van de bijeenkomst verwijderden we ons van de kist. De Bolero zette in. Begeleidde ons toen we haar verlieten, onder die bloemen.