kunst

Wanneer Caravaggio, Honthorst of Rembrandt de verloochening van Petrus schilderen, ruimen ze geen plaats in voor een figuur die in het verhaal een belangrijke rol speelt: de kraaiende haan. Toch is hij het, die haan, die Petrus doet denken aan wat Jezus zei. Door die associatie wordt hij zich bewust dat hij in zijn angst, in zijn drang tot overleven, de prijs van verloochening betaalt.

Wanneer Rembrandt zich voorstelt hoe de verloochening van Petrus zich afspeelde, vertelt hij het gehele verhaal. We krijgen allen te zien die in het gebeuren een rol spelen: Petrus en zijn doodsangst, het dienstmeisje en haar heilige onschuld, de soldaten en hun militaire macht, maar ook Jezus die wordt weggevoerd en nog even omkijkt. Een verhaal om levenslang over na te te mijmeren.

Gerrit Honthorst (1592-1656) heeft invloed van Caravaggio ondergaan. Dat is wel te merken aan zijn schilderij 'De verloochening van Petrus' dat hij rond 1620 maakte, toen hij tegen de dertig liep. Maar je ziet ook wel dat dit door een Nederlandse meester is gemaakt.

Het moet een van de laatste werken van Caravaggio (1571-1610) zijn, het schilderij dat de verloochening van Petrus verbeeldt. Het kan zijn dat het in het jaar van zijn dood gereed is gekomen. We zien duidelijk de lijpe dienstmaagd die tegen de soldaat van het bezettingsleger zegt: 'Deze hoorde er ook bij, bij die foute club.' En nog meer licht valt er op het doorgroefde voorhoofd van Petrus die met wringende handen beweert: 'Nee hoor.'

Carla Bianpoen. Onvermoeibaar. Gedreven. Een kleine twintig jaar al schrijft ze over moderne, hedendaagse Indonesische beeldende kunst. Met, als ze het nodig vindt, speciale aandacht voor beeldende kunst gemaakt door vrouwen. En ze vindt dat nodig. Nu heeft ze, met anderen (Farah Wardani en Wulan Dirgantoro), een boek gemaakt, getiteld Indonesian Women Artists. The curtain opens. Een pràchtboek.

Kunstfijnproever en -kenner Johannes M.Groot nam ons mee naar de Kleine Zaal van het Concertgebouw om te luisteren naar werk van de andere Johannes, Brahms. We hoorden een strijkkwartet (op.51) en een pianokwintet (op.34). De uitvoerenden: het Jerusalem Kwartet, met medewerking van pianist Stefan Vladar.

Zou Goya doof zijn geweest omdat hij ervoor gekozen had om doof te zijn? Niet aannemelijk natuurlijk, want kàn dat, letterlijk doof worden omdat het te vreselijk is wat je te horen krijgt?

Wie het werk van Ary Scheffer wil bewonderen begeve zich naar het Parijse Musée de la Vie Romantique. Ik kan aanbevelen om, na dat bewonderen, in de tuin van het museum uit te rusten temidden van de rozen en daar te genieten van een kop koffie met een home-made crumble van cranberry en rabarber.

In het onvergelijkelijk romantische museum, in Parijs, dat de naam Musée de la Vie Romantique draagt, is een tentoonstelling ingericht met werk van Jean-Jacques Henner (1829-1905). Titel: Le dernier des romantiques. Of hij dat was? Och, zoals àlle kunstenaars van betekenis valt hij niet in te delen, maar terwille van eenvoudige zielen moet een stempel worden opgedrukt. Het zij zo.

Maartje is weg van de tv en presenteert nu op de radio. Drie keer per week De Klassieken op Radio Vier, de zender die we godzijdank ook nog hebben temidden van een tsunami aan onbenulligheid en gedreun.