Thematiek bij Virginia Woolf

De thematiek in Virginia Woolfs derde roman 'Jacob's room'? Ik zou zeggen: fundamentele onkenbaarheid van de ander. En: onbegrijpelijkheid van het mensenlot.

Enkele weken nadat mijn vader overleden was in het ziekenhuis, kreeg ik een telefoontje. Wat moest er gebeuren met wat spullen die daar waren achtergebleven? Een pyjama, pantoffels, scheergerei. Ik ben het gaan ophalen en heb het heel vroeg in de ochtend begraven onder een gouden regen in de tuin. Het deed me deugd dat te kunnen doen, want zo'n urn na een crematie is een afstandelijk ding.

We leren Jacob niet kennen in Woolfs roman, ook al maken maken we hem alsmaar mee temidden van velerlei mensen, zijn moeder, vrienden, vriendinnen, toevallig ontmoete mensen. We kijken wel mee: hij rookt zijn pijp, is een man van weinig woorden, leeft als kind temidden van een prachtig Engels landschap tussen moor-land en de zee, waarop hij een boottocht maakt naar Lands End. We zien hem lezen en weten iets van zijn literaire voorkeuren en weerzin. We zien hem leven temidden van een universitaire jeunesse dorée in Cambridge. Wat zal er van hem worden?

Nou, niets dus. Want hij gaat naar het front in Frankrijk. La grande guerre. En sneuvelt.

Jacobs kamer moet worden ontruimd, zoals dat gaat na een sterfgeval. Zijn moeder raapt een paar van zijn oude schoenen op. 'What am I to do with this?' is haar vraag. Tja. Het is de laatste zin van het boek.

Het lijkt wel een vraag die veel andere vragen samenvat.